VPS یا سرور خصوصی مجازی، شکلی از میزبانی ابری چند مستاجری (Multi-Tenant) است که در آن منابع سرور مجازی شده از طریق اینترنت، ابر (Cloud) یا ارائهدهنده هاست در دسترس کاربر نهایی قرار میگیرد.
هر VPS بر روی یک ماشین فیزیکی نصب میشود و میتوان آن را از طریق ابر یا ارائهدهنده هاست اداره نمود تا چندین VPS را نیز اجرا کند. اگر چه VPS ها هایپروایزر و سختافزار را به اشتراک میگذارند، اما هر VPS تنها سیستم عامل (OS) و برنامههای کاربردی خود را قادر است اجرا کند و فقط از بخشی از منابع دستگاه مانند پردازنده، حافظه و … استفاده میکند.
VPS سطوحی از عملکرد، انعطافپذیری و کنترل را بین مواردی که توسط هاستینگ مشترک چند مستاجر (Multi-Tenant) و هاستینگ اختصاصی تک مستاجر (Single-Tenant) ارائه میشوند، در اختیار کاربر میگذارد. اصطلاح VPS معمولاً توسط ارائهدهندگان هاستینگ سنتی استفاده میشود تا آن را از هاستینگ مشترک متمایز کند. مدلی که در آن تمامی منابع سختافزاری و نرمافزاری یک ماشین فیزیکی به طور مساوی بین چندین کاربر به اشتراک گذاشته میشود.
برخی از ارائهدهندگان و شرکتهای سرویس ابری سطحی از جداسازی هاستینگ و حریم خصوصی را ارائه میدهند که فراتر از یک سرور ابری چند مستاجر میباشد. دو مدل متداولی که امروزه در دسترس هستند، هاست اختصاصی (Dedicated Hosts) و ماشین مجازی Dedicated Instance میباشند. در هر دوی این مدلها، کاربر نهایی به منابع مجازی دسترسی پیدا میکند و از یک هایپروایزر مدیریتشده استفاده میکند، اما این کار را روی سختافزار اختصاصی و Single-Tenant انجام میدهد.
در ادامه توضیح دقیقتری درباره VPS، هاستینگ مشترک و هاستینگ اختصاصی ارائه خواهیم داد.
سرورهای مجازی کاربردهای مختلفی دارند. به همین جهت، تفاوت های قابل توجهی بین ارائهدهندگان این نوع خدمات وجود دارد. برای ارائهدهندگان هاستینگ سنتی، VPS نشاندهنده تعادل خوبی از هزینه، انعطافپذیری، مقیاسپذیری و کنترل بین هاستینگ مشترک و اختصاصی است و آن را برای تجارت الکترونیک، برنامههایی که ترافیک متوسط یا پراکنده دارند، سرورهای ایمیل، CRM و … مناسب میکند.
اما نکته قابل توجه این است که سرورهای مجازی نسبت به سرویسهای ابری عمومی به طور قابل توجهی قویتر هستند و دارای ویژگیهای غنیتری میباشند – آنها اساس بسیاری از آنچه امروزه «Cloud» در نظر گرفته میشود هستند و میتوانند مجموعهای از حجمهای کاری بسیار متنوعتری را مدیریت کنند.
تفاوت VPS، هاستینگ اختصاصی و اشتراکی
در اینجا اصلیترین تفاوت بین VPS، هاستینگ اختصاصی و هاستینگ اشتراکی را با یک مثال ساده توضیح میدهیم:
– هاستینگ اشتراکی را همانند آپارتمان در نظر داشته باشید که ساکنین از امکاناتی مانند آسانسور، پارکینگ، انباری و … به صورت اشتراکی استفاده میکنند.
– هاستینگ اختصاصی همانند خانه ویلایی است، یعنی همه چیز از جمله خود ملک متعلق به تنها یک مالک است و به صورت اختصاصی میتوان از آن استفاده نمود.
– VPS چیزی مابین دو مورد قبلی است و شبیه به خانههای شهری میباشد. تعداد واحدها به نسبت آپارتمانها کمتر میباشد، اما امکانات به نسبت بیشتری در اختیار ساکنین قرار میگیرد.
هاستینگ اشتراکی
هاستینگ اشتراکی ابتداییترین و مقرون به صرفهترین شکل هاست است. در هاست اشتراکی، منابع یک ماشین فیزیکی به نسبت مساوی در اختیار همه مستاجرین قرار میگیرد. هاست اشتراکی برای وبسایتها و برنامههای وب شخصی و اولیه که ترافیک کمی دارند، به الزامات فنی کمی احتیاج دارند و نیازی به امنیت آنچنانی ندارند، ایدهآل است.
در مدل هاستینگ اشتراکی، از آنجایی که به همه مستاجران مقدار محدودی از ظرفیت یک سرور اختصاص داده میشود، ارائهدهندگان این نوع خدمات به وبسایتها اجازه نمیدهند فراتر از محدودیتهای طرح، کار به خصوصی انجام دهند. با این وجود، هاستینگ اشتراکی عمدتاً مستعد مشکلات متعددی میشود زیرا اپلیکیشنهای کاربران ممکن است به طور غیرمنتظرهای بیش از سهم آنها از منابع مصرف کند و باعث مشکلات عملکردی برای سایر کاربران میشود.
هاستینگ VPS
همانطور که گفته شد، هاستینگ VPS گزینه بهتری نسبت به هاستینگ اشتراکی است. در هاستینگ VPS، منابع به اشتراک گذاشته شده در اختیار کاربر نهایی قرار میگیرد تا کنترل بیشتری بر مشخصات سیستم، سیستم عامل و پشته نرمافزار نسبت به هاستینگ اشتراکی داشته باشد.
هاست VPS نه تنها از نظر کنترل، قیمت و سادگی نسبت به هاست اختصاصی گزینه مناسبتری است، بلکه به جرئت میتوان گفت که مقیاسپذیرترین مدل در بین این سه مدل است.
هاست اختصاصی
هاست اختصاصی به دلیل ارائه کلیه منابع سختافزاری به تنها یک مشتری، گرانترین مدل محسوب میشود. همچنین مقیاسپذیری آن تا حدودی سختتر از VPS است، زیرا این موضوع به ارائهدهنده خدمات بستگی دارد تا منابع سختافزاری جدیدی را پیکربندی و ارائه کند.
از اصطلاح “سرورهای Bare Metal” ممکن است گاهی اوقات به جای سرورهای اختصاصی استفاده شود. شرکتهایی که ارائهدهنده این نوع سرورها هستند معمولاً ویژگیهای بیشتری را در سرورهای اختصاصی خود ارائه میدهند، مانند ارائه خدمات در واحد دقیقه، صورتحساب ساعتی و ارائه سختافزار رده بالا و واحدهای پردازش گرافیکی (GPU) و غیره.
هاستینگ اختصاصی و Dedicated Instance
VPS معمولاً به عنوان یک ماشین مجازی واحد بر روی یک سختافزار فیزیکی مشترک با سایر ماشینهای مجازی شناخته میشود. ماشینهای Dedicated Instance و هاستهای اختصاصی با قرار دادن ماشینهای مجازی روی سختافزار اختصاصی، سطح دیگری از انزوا، کنترل و دید را برای هاستینگ تک مستاجر VPS به ارمغان میآورند.
یک هاستینگ اختصاصی شامل اجاره یک ماشین فیزیکی کامل و حفظ دسترسی و کنترل مداوم به آن ماشین، سختافزار آن و هر نرمافزار نصب شده روی آن است. این مدل حداکثر انعطافپذیری سختافزاری، کنترل حجم کار و مکانیابی را فراهم میکند و همچنین مزایایی را برای نرمافزارهای مجوز خاص (Bring-Your-Own) ارائه میدهد.
یک ماشین Dedicated Instance همان ویژگیها را ارائه میدهد، اما با یک ماشین فیزیکی خاص همراه نیست. برای مثال، اگر یک ماشین Dedicated Instance را بخواهید مجدد راهاندازی کنید، میتواند در یک ماشین فیزیکی جدید و در یک مکان فیزیکی متفاوت اجرا شود.
در نظر داشته باشید که هاستهای اختصاصی و Dedicated Instance از نظر گزینههای مدیریتی و مدلهای قیمتگذاری کمی متفاوت هستند.
